3 Απριλίου 2011

Ασυναρτησία 30

Ήρθες. Σε είδα, είμαι σίγουρη ότι σε είδα.
Δε μπορούσα να πιστέψω πως αντίκριζα επιτέλους τη μορφή σου... Σε αγκαλιάζω, σε αγκαλιάζουν τα χέρια μου λες και δε θα σε ξαναδούν ποτέ. Τι όμορφο πρόσωπο που έχεις... Σκέφτομαι πως είσαι εκνευριστικά υπέροχος. Νομίζω πως ξαφνικά, το πρωινό κρύο και το χθεσινό μου ξενύχτι μοιάζουν υπέροχα. Όλα είναι υπέροχα. Παίρνω το χέρι σου απαλά, και αποφασίζω να σου δείξω τον κόσμο μου.
Κοίταξέ τον, κοίταξε τη ζωή μου... Εγώ είμαι αυτή. Αυτή που σου μιλά, αυτή που ακούει και απολαμβάνει τη φωνή σου, αυτή που θέλει να σε κάνει να πας σε έναν άλλο κόσμο, μαζί της.

Περνάμε από την καθημερινή μου διαδρομή για το σχολείο. Για έναν περίεργο λόγο, αυτή τη στιγμή νιώθω πως δεν έχω ξαναπάρει αυτό το δρόμο. Στο λέω. Γελάς. Αγαπώ να γελάς.
Σου δείχνω το σχολείο μου. Εκεί κάνω μάθημα, εκεί είναι το χημείο, εκεί το γυμναστήριο. Σ'αυτές τις σκάλες αγαπώ να κάθομαι όταν έχω κενό, εδώ περνάω τα διαλείμματα οταν βρέχει.
Ύστερα, οι κούνιες. Πώς θα έλειπαν οι κούνιες; Αυτή, η αγαπημένη μου. Νομίζω πως απ'αυτή πας πιο κοντά στον ουρανό. Κουνιόμαστε ρυθμικά και αντίθετα. Μ'αρέσει να βλέπω τα μαλλιά σου όταν πηγαίνεις προς τα πάνω. Κοίτα, κοίτα το σύννεφο. Σχηματίζει ένα αγγελάκι. Κι εκείνο ένα αστέρι. Και εδώ είναι το παγκάκι μου. Νομίζω πως αυτό το παγκάκι θα έπρεπε να λέει το όνομά μου. Παίρνω έναν μαρκαδόρο από τη γεμάτη τσάντα μου, και το γράφω. Νομίζω ότι θα έπρεπε να λέει και το δικό σου. Το γράφω. Δίπλα στο δικό μου. Και κάτι άλλο... "Whenever I'm alone with you, you make me feel like I'm home again..". Με κοιτάς που το γράφω. Το καταλαβαίνω, και σκοπιμως κάνω το βλέμμα μου να συναντήσει το δικό σου. Δε χρειάζεται κάτι άλλο. Ξέρω τα πάντα. Αυτό το παγκάκι είναι πάντα κενό όταν έρχομαι, λες και με περιμένει. Εδώ δημιουργώ όταν έχω έμπνευση, εδώ διαβάζω τα βιβλία μου όταν θέλω να διαβάσω κάπου διαφορετικά, εδώ χαζεύω τα σύννεφα.
Γυρνάμε στους δρόμους. Έτσι, χωρίς λόγο. Μας αρέσει, σωστά; Το ξέρω ότι σ'αρέσει. Γελάμε, δακρύζουμε, πειραζόμαστε, ακούμε, μυρίζουμε, αγαπάμε. Ακόμα κι όταν δε μιλάμε, δε νιώθω αμήχανα. Νιώθω το δικό μου χώρο, τον υποτιθέμενο γνώριμο, πιο οικείο και φιλόξενο από ποτέ. Δε μου λείπει κάτι. Κοιτάζουμε τα μαγαζιά, παρατηρούμε μαζί τον κόσμο. Προχωρούν όλοι τόσο γρήγορα, που με κάνουν να νομίζω πως κάνουμε ένα βήμα κάθε μισό λεπτό. Όμως, η σκέψη αυτή φεύγει από το μυαλό μου. Αφού έχει σταματήσει ο χρόνος. Βλέπουμε ανθρώπους, πολλούς ανθρώπους. Όλοι διαφορετικοί. Έχω την αίσθηση πως είμαστε αόρατοι. Βιάζονται, η ζωή τους πάει γρήγορα.

Έχει βραδιάσει. Θυμάμαι ξαφνικά πως ο χρόνος υπάρχει. Πρέπει να φύγεις. Δε θέλουμε να το παραδεχτούμε. Περπατάμε προς το σημείο αποχώρισης. Δε μιλάμε. Νομίζω ότι η αναπνοή μου έχει κοπεί, ακούω μόνο τη δική σου. Όλοι οι ήχοι έχουν σταματήσει, ακούω την αναπνοή σου. Αγαπώ να αναπνέεις. Σημάδι πως είσαι υπαρκτός και είσαι υπαρκτός δίπλα μου. Φτάνουμε, πρέπει να φύγεις. Παίρνεις το μισό μου, με το μονόγραμμά μου πάνω του. Παίρνω το δικό σου. Θα ξανασυναντηθούμε. Πρέπει τα μισά να ξαναενωθούν. Είναι ακριβώς φτιαγμένα για να χωρίζουν και να ενώνονται, έτσι τα έχει φτιάξει η ζωή.
Μια αγκαλιά... Νομίζω πως τώρα ο κόσμος έχει σταματήσει. Δεν περπατά κανείς, δε μιλά κανείς, δεν αναπνέει κανείς. Και μια υπόσχεση. Θα σε ξαναδώ. Πρέπει να φύγεις...
Και ο κόσμος συνεχίζει να κινείται.



Free Spirit

19 σχόλια:

  1. χμ, περίεργο κείμενο

    Ευχομαι ολα αυτα που περιγραφεις να τα ζησεις δυνατα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Το κείμενο μοιάζει με ζωντανό όνειρο... Ένα όνειρο που έυχεσαι να το ζήσεις γιατί καμιά φορά και τα μικροπράγματα της ζωής μας είναι αρκετά για να νιώσουμε ευτυχία...
    Είτε όνειρο λοιπόν είτε πραγματικότητα, ένα είναι σίγουρο. Ότι όλα αυτά τελείωσαν όπως ακριβώς άρχισαν. Με ένα χαμόγελο ευτυχίας.
    Πάντα τέτοια.
    Σε φιλώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μαζί με την Άνοιξη, ήρθε και ο έρωτας; χμμμ καλό είναι αυτό, αναγεννησιακή περίοδος, σε όλους τους τομείς.. :)
    Όμορφες περιγραφές!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. μόνο ο έρωτας μας κάνει να τα βλέπουμε όλα αλλιώς.
    τα βάφει, τα μετατρέπει, τους δίνει γεύση, ουσία.

    όμορφο κείμενο πνευματάκι και φυσικά καμιά σχέση με ασυναρτησία!

    xx

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ομορφο και τρυφερο...

    την καλημερα μου
    σταλιν

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. γεμάτο δύναμη και αγάπη, το διαβάζεις και η μέρα σου φαίνεται ομορφότερη από ποτέ...σ'ευχαριστώ..

    καλημέρα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Coυλακι, οντως ειναι. Σ'ευχαριστω πολυ!! :):):)
    Σε φιλω


    Sarper, μπορουσες να το προσδιορισεις καλυτερα? Δε νομιζω... Ζωντανο ονειρο. Τελειο, ευχαριστω.
    Φιλια πολλα


    Ηφαιστιωνακο,
    ερωτας; ετσι λεγεται;
    :)
    Σε φιλω


    Daisy,
    Ναι; Μπορει!
    (χιχιχι)
    Σ'ευχαρσιστω πολυ! φιλια πολλα


    Σταλιν,
    ευχαριστω πολυ!! φιλια:D


    iliokamenos,
    Εγω σ'ευχαριστω! Τετοια σχολια μου φτιαχνουν τη διαθεση!
    Φιλια:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Επειδή ο καθένας όταν διαβάζει κάτι Προσομοιωνει εικόνες δικών του βιωματων θα σου πω τι μου ήρθε στο μυαλό όταν το διάβαζα...Η κολλητό μου στο σχολείο είχε χωρισμενους γονείς και ο μπαμπάς της ζούσε στο εξωτερικό.Οπότε ερχόταν περνούσαν 2-3μερες μαζί και όταν μου εξιστορουσε το πως πέρασαν και τι έκαναν έτσι τα έλεγε...

    Όπως διαβάζω παραπάνω το δικό σου είναι έρωτας και είσαι στην καλύτερη σου φάση να το ζήσεις και σου εύχομαι τα καλύτερα :))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Douli,
    συμφωνω μ'αυτο, οταν καποιος διαβαζει κατι φερνει στο νου του δικα του βιωματα.. Αυτος ο τροπος νομιζω δειχνει εναν παιδικο ενθουσιασμο, μια χαρα για το τι εγινε που δεν κρατιεσαι, θες να τα πεις ολα και σχεδον κοβεται η ανασα σου...

    Για την ακριβεια δεν προσδιορισα τι ειναι, θα μπορουσε να ειναι απλα μια ιστορια, απο τις πολλες που εχω φτιαξει. Μπορεις να πεις πως ειναι απλα κατι που θα με ενθουσιαζε πολυ!

    Σε φιλω:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Γλυκούλι xD
    Σου εύχομαι να το ζήσεις αυτό το όνειρο.
    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Στιχοπλόκοι διαβάτες
    Χαράζουν συλλαβές
    Αμέτρητες φωνές
    Κι εσύ εκεί να κλαις...ροδόνερο
    Στης πλάτης το βάρος
    Γλυκό ενθύμημα
    Παλιού ταξιδιού
    Χάραξε μου δρόμους
    Να σου πιάσω το χέρι
    Σταγόνα στη σταγόνα
    Ο χρόνος γίνεται κτήμα σου...

    Να έχεις μια όμορφη μέρα Ελεύθερο Πνεύμα...Φιλιά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Φατσάκι ήρθα και εγώ μαζί σας...

    αλλά δε με βλέπεις γιατί δε θέλω να με δεις...

    παρατηρώ κάθε στιγμή που περιέγραψες...

    τόσο ζωντανό...τόσο γεμάτο...

    χαμογέλα σου πάει...

    τα σέβη μου!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. μα τι πιο όμορφο από τα όνειρα...αυτά που βλέπεις και αυτά που ζεις..αυτή την αγκαλιά που κάνει να παγώσει ο χρόνος μόνο και μόνο για περάσει στην αιωνιότητά σου..Σε φιλώ!

    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Μαριαννακι μου σ'ευχαριστω..φιλια πολλα:)


    Εσπερε, ποσο πιο ομορφο σχολιο? :):):)
    "...Χάραξε μου δρόμους
    Να σου πιάσω το χέρι.."
    Υπεροχο.
    Σ'ευχαριστω.
    Φιλια πολλα.


    Estrella,
    χμ καλο η κακο? :):):)


    Βαγγελακη,
    Αν οντως το βρηκες τοσο ζωντανο τοτε σιγουρα ησουν εκει..
    :D
    χαιρομαι που σ'αρεσε
    σε φιλω


    Ουρανια,
    (μα τι ωραιο ονομα..)
    Ακριβως, ακριβως γι'αυτη την αγκαλια μιλω:)
    Φιλια πολλα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Ιστορία η όχι ……
    Μονό εσύ ξέρεις ……
    Εμένα μου άρεσε πολύ σαν ιστορία …..
    Εύχομαι να είναι αλήθεια και να το ζήσεις….

    Καλησπέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Χαιρομαι που σου αρεσε!!

    Σ'ευχαριστω πολυ...
    φιλια:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. νιώθω πως με γύρισες στην πρώτη λυκείου -με την καλή έννοια.

    Ίσως πάλι και να φταίει που τώρα τελευταία όλο και περισσότερα πράγματα μου τη θυμίζουν κι ό,τι και να διάβαζα μ'αυτό θα το ταύτιζα.
    Ίσως να φταίνει και οι cure.
    Ή η εποχή.

    Εγώ αυτούς τους στίχους τους γράφω στα σταράκια μου.Κλισέ θα μου πεις.Αλλά έτσι τους έχω πάντα μαζί μου.

    Πολύ ατμοσφαιρικό κείμενο :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Χαιρομαι που σε "ταξιδεψα" εστω κ αν το κανουν πολλα πραγματα στη ζωη σου. Το κομματι αυτο ναι ειναι υπεροχο, αξιζουν οι στιχοι να ειναι κοντα μας.
    Σ'ευχαριστω που περασες
    σε φιλω

    ΑπάντησηΔιαγραφή