11 Μαΐου 2011

Countin'...

Αν κατάλαβα ένα πράγμα την τελευταία εβδομάδα είναι ότι δεν έχει σημασία τι κάνεις, αλλά τι διάθεση έχεις όταν το κάνεις. Θα ορκιζόμουν πως όσες φορές σκέφτηκα θετικά για κάτι, εκείνο κύλησε τόσο θετικά που με εξέπληξε. Και όσο σκεφτόμουν αρνητικά, λες και ακολουθούσε τις αρνητικές μου σκέψεις, έφερνε ένα αρνητικό αποτέλεσμα. Τα πάντα γύρω μας έχουν τόση δύναμη, όση το ανθρώπινο μυαλό δεν μπορεί να συλλάβει. Έτσι και με τη σκέψη. Μπορεί να κινήσει έναν ολόκληρο κόσμο.

Μέτρησα, λοιπόν, πολλές όμορφες στιγμές αυτόν τον καιρό.
Μέτρησα (αμέτρητες) αγκαλιές, ακόμα και σε αγνώστους.
Μέτρησα (αμέτρητους) χτύπους καρδιάς, ακόμα κι αν δεν πρόκειται για τη δική μου.
Μέτρησα έξι ώρες (ενός πολυπόθητου) ταξιδιού.
Μέτρησα (αμέτρητα) βήματα που χάρισα σε (αμέτρητες) βόλτες.
Μέτρησα δύο χέρια που επέμεναν να είναι ένα κάθε δευτερόλεπτο που περνούσαν μαζί.
Μέτρησα έναν αποχαιρετισμό που ισούται με δέκα.
Μέτρησα ένα υπέροχο νέο και ένα δυσάρεστο, ακριβώς την ίδια στιγμη.
Μέτρησα πολλά δευτερόλεπτα μέχρι να αντιδράσω στα παραπάνω.
Μέτρησα ένα χεράκι που προσπαθούσε να γράψει το όνομά μου με το δικό του, μοναδικό τρόπο.
Μέτρησα μια (πολύ) πρωινή βόλτα αν και είχα (υπερβολική) έλλειψη ύπνου.
Μέτρησα (αμέτρητες) στιγμές που ήμουν (τελείως) αλλού ακόμα και αν περνούσα (τελείως) υπέροχα.
Μέτρησα υπέροχα τραγούδια που ακούω ασταμάτητα.
Μέτρησα δύο (υπέροχες) λευκές ορχιδέες από τα χέρια μου στα χέρια αγαπημένου προσώπου.
Μέτρησα ένα ανυπέρβλητο άρωμα που αγάπησα από το πρώτο δευτερόλεπτο που ήρθα σε επαφή μαζί του.
Μέτρησα (αμέτρητες) στιγμές που ήθελα να αφεθώ πλήρως ελεύθερη και να μη με νοιάζει τίποτα γύρω μου -τελικά μου έχει απομείνει λίγη λογική!-.

Αυτή τη στιγμή μετράω (αμέτρητα) βιβλία γύρω μου,
μια επιθυμία να γράψω μια ιστορία κατευθείαν από τη φαντασία μου,
και μια έντονη έλξη προς το βραδινό ουρανό.
Και φυσικά, θα ακολουθήσω την έλξη μου.
Αν και, για άλλη μια φορά, δεν αποχωρώ χωρίς να αναφέρω πόσο υπέροχη είναι η ζωή. Ίσως και να το αναφέρω σχεδόν σε καθε μου ανάρτηση, ίσως να γίνομαι γραφική, όμως όλο και σε κάποια ψυχή θα τρυπώσει αυτή η ιδέα, όλο και κάποιο νου θα κάνει να σκέφτεται διαφορετικά.
Ναι, η ζωή είναι ένα θαύμα. Κάθε μικρή και μεγάλη αναπνοή είναι ένα θαύμα, κάθε ανοιγόκλειμα των βλεφάρων, κάθε δευτερόλεπτο είναι μοναδικό και ανεπανάληπτο.
Νιώστε το, και, για μια στιγμή έστω, αφεθείτε στο μεγαλείο του κόσμου που σας περιβάλλει!






Free Spirit 

20 σχόλια:

  1. Σε πιστεύω! Όταν σκεφτόμαστε όμορφα γίνονται και όμορφα πράγματα! :)
    Προσπαθώ να κάνω το ίδιο!!! :)
    Φιλιάααααααααααααα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Και να συνεχίσεις να μετράς τέτοιες όμορφες στιγμές!!!!!!!

    Φιλί Διαμαντένιο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Είναι όμορφα όταν μπορείς να μεθάς έτσι με τη ζωή και τις καταστάσεις/ανθρώπους που συναντάς. Σου εύχομαι να ζεις περισσότερες τετοιες στιγμές και ναι, ναι, ναι να σκέφτεσαι θετικά!!!
    Καλησπέρα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μέτρησα έσα σε λίγες σειρές όλα όσα ξεχνάμε να μετρήσουμε και προσδιορίζουν την πραγματική ευτυχία...


    Να σαι καλά ρε πνευματάκι!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Όπως μου έλεγε και κάποιος που δεν είναι πια εδώ, αλλά είχε περάσει πολλά στη ζωή του "η ζωή είναι απρόβλεπτη, γι'αυτό ποτέ να μην το βάζεις κάτω, και να είσαι αισιόδοξη, δεν ξέρεις τι θα σου ξημερώσει"
    Χαιρετώ :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ηφαιστίωνα,
    Γίνεται και δεν υπερβάλλω καθόλου:)
    Φιλιαα

    Διαμαντένια,
    συνεχίζω! :D
    Φιλακια

    joyce,
    Να μεθάς... μ'άρεσε το πώς το έθεσες.:)
    Σου εύχομαι το ίδιο! Φιλιά πολλά!


    Douli,
    Είτε λέγεται ευτυχία είτε όχι, είναι ζωή... Και το ανέφερα ήδη, η ζωή είναι ένα θαύμα.
    Καλό βράδυ Douli μου


    Gilly,
    Είναι όντως απρόβλεπτη...:)
    Καλό βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Να πω λοιπόν [πριν με καταπιεί πάλι ο blogger] αυτό που μου 'λεγε κάποιος που είχε περάσει πολλά στη ζωή του: "η ζωή είναι απρόβλεπτη, γι'αυτό να μην το βάζεις ποτέ κάτω, να είσαι αισιόδοξη γιατί δεν ξέρεις τι θα σου ξημερώσει" α ναι και "δειλή ας είσαι αλλά να μη φοβάσαι!"
    Χαιρετώ :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Σχολίασα ήδη, μου είχες αντισχολιάσει και εσύ! Ξαναβάζω το σχόλιο που έκανα
    "Σε πιστεύω! Όταν σκεφτόμαστε όμορφα γίνονται και όμορφα πράγματα! :)
    Προσπαθώ να κάνω το ίδιο!!! :)
    Φιλιάααααααααααααα! "

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Gilly μου,
    είδες που επέστρεψε τελικά η ανάρτησηηη? :):)
    Δειλή ας είσαι αλλά μη φοβάσαι... Τελειότητα?
    Φιλιά, καλημέρα:):):)

    Ηφαιστιωνάκο,
    το ξέρω αλλά ο blogger έχει κάτι θεματάκια... Χθες το πρωί ως δια μαγείας εξαφάνισε την τελευταία μου ανάρτηση και ο βράδυ πάλι ως δια μαγείας την εμφάνισε, αλλά χωρίς σχόλια (δεν έχει κάνει αρκετή εξάσκηση στα μαγικά του, τον χαλάνε κάτι μικρολεπτομέρειες όπως τα σχόλια ακόμα! :P)
    Κρίμα που έχασα τα σχόλια σας, ευτυχώς που περάσατε και μου αφήσατε κάποια.
    Καλημέρα Ηφούλη:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Θα με πείτε απαισιοδοξη, όμως πόσες πιθανότητες έχει να πραγματοποιηθεί αυτό που ονειρεύεσαι,όπως το φαντάζεσαι..; προσωπικά δε μου συμβαίνει ποτέ. φροντίζω λοιπον να μην ονειρεύομαι με λεπτομερειες και ν' αφήνω τη ζωή να με εκπλήξει..

    υγ πολύ όμορφο κείμενο. :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Lali,
    Απαισιόδοξη δε σε λέω, ο καθένας όπως το βλέπει, εννοείται.
    Είναι όμορφο που τα αφήνεις στη ζωή... Αλλά δε μίλησα ακριβώς για όνειρα, μίλησα για πράξεις.. Όταν ξεκινάς να κάνεις κάτι και σκέφτεσαι αρνητικά γι'αυτό, οτι θα φέρει αρνητικά αποτελέσματα και το αντίστοιχο για τις θετικές σκέψεις.
    Δοκίμασέ το αν θες καποια στιγμή...
    Σ'ευχαριστώ πολύ!
    Καλημέρα:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Ετσι ειναι..... οτι σκεφτεσαι το ελκύεις πανω σου αρνητικο ή θετικο

    Με αγαπη και παραυθενια φιλια
    sykaki

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Molis teleiwsa to keimeno tou Schmitt! O kalyteros epilogos sto metrhma ths teleutaias ebdomadas pou ekanes, s'euxaristw pou to postares!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. sykaki,
    Ακριβώς αυτό:)
    Φιλιά!


    Δόκιμεεεε,
    πόσο, πόσο, ΠΟΣΟ χαίρομαι που κάποιος το διάβασε? ΠΟΣΟ?
    Εγώ ευχαριστώ που το εκτίμησες ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Γειά σου κι εδώ Free Spirit!
    Το κείμενο από το τελευταίο σου link το αναγνώρισα κι εγώ αμέσως, μου θύμισε ένα από τα καλύτερα θεατρικά έργα που έχω δει, με τον Δημήτρη Λιγνάδη στο ρόλο του Όσκαρ και τη Τζένη Ρουσσέα σαν θεία Ροζ (εκεί ήταν γιαγιά Ροζ).
    Αστείο και τραγικό μαζί...
    Κατά τ' άλλα, το δικό σου κείμενο χαρακτηρίζεται από αρκετή αισιοδοξία.
    Συνέχισε να χαμογελάς! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Πνευματάκι έχεις πολύ δίκιο! Όποτε σκέφτομαι θετικά για κάτι όλα πάνε καλύτερα απ'ότι αν βλέπω συνέχεια εμπόδια και δυσκολίες.
    Αλλωστε όταν βλέπουμε τη θετική πλευρά της ζωής εμείς κερδίζουμε κανείς άλλος.
    Όταν βέβαια είσαι απ'τη φύση σου απαισιοδοξος άνθρωπος τότε έχεις μια περισσότερη πρόκληση να αντιμετωπίσεις. Να υπερβείς το μαύρο που βλέπεις εύκολα και να βρεις το φως :)

    Φιλάκια και καλή σου μέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Dark Chef,
    Καλως ήρθες και στα δικά μου μέρη!
    Αλήθεια, υπήρξε και σε θεατρικό έργο?
    Φαντάζομαι υπέροχο θα ήταν...
    Σ'ευχαριστω chefακι!
    Καλο βραδυ:)


    Daisy μου,
    Ετσιι να μαζευομαστε πολλοι:)
    Χιχιχι
    Συμφωνω μαζι σου!!
    Καλο βράδακι, φιλια:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Δε θέλω να σχολιάσω κάτι αλλά θέλω να σου πω ότι είναι πολύ ωραίες οι παραπομπές και η εικόνα στο τέλος. Απλά με ταξίδεψαν όμορφα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Μήπως διάβασες και το κείμενο του Schmitt?
    Είναι η τελευταία παραπομπή..

    Χαίρομαι που σ'αρεσαν:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Ναι, το διάβασα, αυτό ήταν που μου έκανε μεγαλύτερη εντύπωση και το πως έδεσε με τα τραγούδια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή