14 Φεβρουαρίου 2012

Αυτές οι μέρες.

Είναι κάποιες μέρες θλιβερές. Μίζερες. Προσπαθείς να δικαιώσεις τη μελαγχολία σου, μα δεν μπορείς.
Όλα φταίνε και τίποτα δε φταίει.
Κάποιες μέρες που αναρωτιέσαι ποιος είσαι και γιατί είσαι εδώ. Γιατί τα πράγματα είναι όπως είναι.
Στέκεσαι εκεί, ανάμεσα στους πολλούς. Φωνές. Παντού. Παντού μέσα σου.
Θες να ηρεμήσεις μα είναι μια απ'αυτές τις μέρες.
Και νομίζεις ότι το μόνο που θα σε λυτρώσει είναι η αίσθηση του να τα αφήνεις όλα πίσω.
Να μη σε κρατά τίποτα. Να μην περιμένεις τίποτα. Να μην έχεις τίποτα.
Κανένα βάρος, καμιά αγωνία, κανένα φόβο, καμιά ελπίδα, κανένα σύννεφο γύρω σου και μέσα σου και καμιά φωνή να σου φωνάζει και να πρέπει να αποφύγεις. Καμιά αλυσίδα στα πόδια σου.
Αυτές οι μέρες.


13 σχόλια:

  1. και μου τι δίνει τόσο πολύ η μιζέρια...αλλά δυστυχώς έτσι είναι...

    τα φιλιά μου....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αυτό το να τα αφήσεις όλα είναι μια σκέψη τόσο έυκολη, αλλά μια πράξη τόσο δύσκολη. Όταν η μιζέρια περνάει, σχεδόν ντρέπεσαι που το σκέφτηκες. Τις καλές στιγμές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τις πιο βαριές αλυσίδες, αυτές που μας κρατούν σφιχτά- κυριολεκτικά απ' τα αχαμνά κι εναντιώνονται σε κάθε μας θέληση, εμείς τις βάζουμε κοριτσάκι. Μπροστά σ΄αυτές οι άλλες είναι απλά βραχιολάκια...

    Να έχεις ένα όμορφο βράδυ :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Είναι πράγματι κάτι τέτοιες μέρες, στα μαύρα ντυμένες...
    Πιστεύουμε ότι αυτός ο κόσμος κυοφορεί έναν νέο, και ότι οι μέρες του πόνου θα περάσουν. Πιστεύουμε..
    Καλό βράδυ ελεύθερο πνέυμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ...και μετά πάντα έρχονται καλύτερες μέρες και αυτές οι μέρες μοιάζουν μακρινές! έτσι πάει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Levi,
    θα περάσει...


    Lost for words,
    Τις καλές στιγμές. Αυτό.

    μισοάγνωστη,
    όλες τις αλυσίδες εμείς τις βάζουμε είναι η αλήθεια. όλες μόνοι μας τις βάζουμε. θελημένα.
    φιλί


    Lyriel,
    Πιστεύουμε.
    φιλί


    καλό παιδί,
    θα έρθουν:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. στα λόγια μου έρχεσαι μικρό μου..
    τουλάχιστον τώρα που θα αρχίσει να βγαίνει ο ήλιος και να ζεστάνει θα είμαστε λίγο πιο χαλαροί και αισιόδοξη...
    φιλάκιαααα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Μη μου μελαγχολήσεις κι εσύ, δε θέλω να λιγοστέψουν οι αγαπημένοι bloggers που μου γράφουν και χαμογελώ!!
    Σου χαμογελώ λοιπόν
    και σε φιλώ γλυκά
    και να είσαι χαρούμενη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Το φόβο σου δε μπορείς να τον αφήσεις πίσω. Οπότε, έχεις και τα υπόλοιπα που πάνε παρέα μαζί μ' αυτόν.
    Και πας συνέχεια πάνω κάτω: φόβος, ελπίδα, ελπίδα, φόβος...κτλ

    Δε θα το βάλουμε κάτω όμως, ε? :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Ακριβώς όπως τα λες...
    Όλο και πιο συχνά είναι έτσι οι μέρες τελευταία δυστυχώς...
    Καληνύχτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. chef μου,
    Αυτό το πάνω κάτω ρε γαμώτο...


    Phantom,
    Να ανακάμψουμε το καλο που μας θέλω..
    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. καλύτερα από το να τρέξεις μακριά τους είναι το να τρέξεις κατά πάνω τους,εκεί να δεις ελευθερία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Το φαντάζομαι.
    Αλλά δεν το'χω εγώ μ'αυτά ρε Jenk.
    Τείνω να τρέχω γύρω απ'τον εαυτό μου.

    Φιλί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή