30 Ιουνίου 2013

Αποδείξεις ύπαρξης




Μαζεύω λοιπόν μικρά μικρά πράγματα
σε κουτάκια, πιο μικρά κουτάκια και μεγάλα κουτιά,
σε φακέλους ντουλάπια και συρτάρια.
Μικρά πραγματάκια
φορτισμένα θα έλεγα
που μου θυμίζουν μικρές και μεγάλες στιγμές.
Αποδείξεις ύπαρξης.
Αυτό είναι.
Αποδείξεις που με βεβαιώνουν ότι έζησα και υπήρξα κάποτε.
Εισιτήρια που φωνάζουν μουσεία ταξίδια πλοία αεροπλάνα
κάρτες που φωνάζουν περαστικά και χρόνια πολλά
λαστιχάκια που φωνάζουν αγάπη.
Μαζεύω μαζεύω
κάνω τον εαυτό μου μουσείο αρχαίων αντικειμένων
μόνο που μετά δεν αντέχω πνίγομαι στο παρελθόν
και το παίρνω απόφαση και προχωράω
λέω κάνε χώρο για καινούρια
κι αδειάζω κουτιά ντουλάπια συρτάρια
αδειάζω μυαλό κι αναμνήσεις
μένουν μόνο τα πιο δυνατά που αντέχουν.

Κενό.
Και πάλι λατρεμένο κενό.

2 σχόλια:

  1. ...λαστιχάκια που φωνάζουν αγάπη!

    μόνο ας πάρουν μακριά το παρελθόν
    και ας το κρύψουν σε ένα κουτί σοκολατάκια
    κι ίσως διαρρεύσει σαν το βλέμμα των μωρών
    πότε απ’το σώμα πότε απ’ την σκέψη ως τα παγκάκια
    ενά ποτό δροσιστικό με λεμονιού παγάκια!

    κάπου εκεί στο κενό
    και στην έλλειψη βαρύτητας
    με μινόρε μοιάζεις
    της αυγής, του βασιλέματος

    κι εκτοξεύεσαι!

    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ....δες το χαρτάκι δίπλα από το λαστιχάκι...
    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή