28 Σεπτεμβρίου 2014

νοσταλγώ

Κάποιες φορές κάνω τον εαυτό μου μέρος ενός μεγάλου τραπεζιού
γεμάτο ανθρώπους φαγητά λέξεις γέλια και κρασί
λίγη μουσική από πίσω αρκετή για να την ακούμε αλλά και για να μην καλύπτει τις φωνές μας
είμαι μέρος ενός μεγάλου μέρους
κομμάτι ενός μεγάλου κομματιού
φοράω όμορφο φόρεμα και λάμπω
κι αυτό γιατί αντανακλώ τη λάμψη των άλλων
και μετά απογευματινός καφές δίπλα στο τζάκι
πάλι όλοι μαζί εμείς που αγαπιόμαστε τόσο
γλυκό με κανέλα ή λεμόνι γιατί αυτά είναι που ζεσταίνουν πιο πολύ την καρδιά μου
μέχρι να βραδιάσει και να αποκοιμηθούμε ο ένας πάνω στον άλλο.
Κάποιες φορές χρειάζεται να ξεγελάω τον εαυτό μου
για να φροντίσω οι λεμονιές στον κήπο
και ιδιαίτερα αυτές στην καρδιά μου
να μην παγώσουν ποτέ.

3 σχόλια:

  1. γλυκό με κανέλα ή λεμόνι
    και το σεντόνι να καλύπτει ή να αποκαλύπτει
    ν'ανακαλύπτει ο ιδρώτας την δροσιά
    και τα φτερά το χώμα
    το στόμα σου να γεύεται η αφοσίωση
    μια υποσημείωση επάνω στην παλάμη
    σε έναν ιμάμη που σου φέρνει το Αιγαίο
    ρέω, απαντάω
    αγαπάω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πόσο Υπέροχα??!! Καλοφορεμένες σκέψεις , που τους αξίζουν λίγο περισσότερο λεμόνι ή κανέλα ! <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή