1 Οκτωβρίου 2014

γήρας

κάθε μέρα οταν ξυπνούσε
ιερή τελετουργία 
έπλενε το αγαπημένο της παράθυρο
έπλενε έπλενε με μανία 
και έναν ανεπαίσθητο ψυχαναγκασμό 
τα παλιά τζάμια του
και μετά καθόταν και κοιτούσε
όσα χρόνια κι αν είχαν περάσει εκείνη επέμενε εκεί
τα γέρικα χέρια της πρόσεχαν κάθε λεπτομέρεια
έπλενε και κοιτούσε
και κάθε βραδυ πριν κοιμηθεί
φρόντιζε πλάι της, στο σκαλιστό της κομοδίνο
να υπάρχουν πρόχειρα πανιά μήπως χρειαστεί να ξαναπλύνει
και κοιτούσε
και ποτέ δεν ήταν ικανοποιημένη
γιατί όσο και να τα 'πλενε 
ποτέ δεν τον ξανάδε να ζυγώνει κοντά της.



4 σχόλια:

  1. Ένα παράθυρο είναι η ελπίδα που από φόβο ξεχνάμε
    πως όσο βρώμικο κι αν αφεθεί
    πάντα θα υπάρχει μια χαραμάδα για αυτό που επιθυμούμε να βρεθεί...

    Την καλημέρα μου

    Ένα Πνεύμα


    ΑπάντησηΔιαγραφή