31 Δεκεμβρίου 2014

Το σημείο Μηδέν

To '14 όχι. Όχι. Δεν είχε μεταξένια υφή ούτε μύριζε άνοιξη. Ήταν τραχύ και βαρύ. Ήταν κάτι που δεν περίμενα. Ήταν γεμάτο και με άφηνε με το στόμα ανοιχτό κάθε λίγο και λιγάκι. Και όσο δεν το ήθελα, άλλο τόσο το αγάπησα. Γιατί είχε ροή ζωής. Μια πάνω μια κάτω. Με μπέρδευε, με γύριζε και με στροβίλιζε. Με άφηνε να νομίζω ότι πνίγομαι και μετά με έφερνε στην επιφάνεια για την πιο όμορφη ανάσα που είχα πάρει ποτέ. Με άφηνε μόνη και μετά μου πετούσε στα πόδια το σύμπαν. Μου έπαιρνε και μου έδινε. Με άφηνε στο σκοτάδι και μετά άνοιγε το παράθυρο στον πιο καθαρό αέρα του καλοκαιριού. Έκανε κρότο, γιατί έτσι κάνει η ζωή.
Σ'αφήνει στο πιο χαμηλό σημείο για να σηκώσεις τον εαυτό σου και να πετάξεις. Σ'αφήνει εκεί που δεν υπάρχει τίποτα για να δημιουργείς ξανά και ξανά και ξανά τα πάντα σου. Να ρισκάρεις την καρδιά σου θυσία σε στιγμές. Για να γευτείς όσες περισσότερες μπορείς.
Κι εγώ γεύτηκα, γεύτηκα λιμάνια ουρανούς εμπνεύσεις και λέξεις. Κανέλα λεμόνι αγάπη. Γεύτηκα δάκρυα πόνο απόγνωση και μοναξιά. Είδα μάτια, αγάπησα γαλαξίες και προσπάθησα να κάνω το σκοτάδι φως. Κι αν δεν μπορούσα... Τι σημασία είχε; Ζούσα στο σκοτάδι. Και κάπου εμφανιζόταν ένα φως, πάντα. Ακόμα κι αν αργούσε, ερχόταν, λαμπερός θρίαμβος με οποιαδήποτε μορφή. Όλα χορεύουν, ασταμάτητα.
Αυτή ήταν. Η συμμετρία μου. Η τέλεια συμμετρία που κάνει το χάος όμορφη τάξη. Κι αν τολμούσα να ευχηθώ κάτι για το '15, η συμμετρία θα ήταν το μόνο πράγμα. Α, και η ικανότητα να αντιλαμβανόμαστε την ύπαρξή της.

Αγάπη, αγάπη. Πάντα.


7 σχόλια:

  1. !!!!!!Πόσο τέλειο, πόσο ελπιδοφόρα οικείο και συνάμα αισιόδοξο
    με μιάς!!!!
    ααΑχ,
    Καλή Χρονιά
    Για την καλύτερη ανάσα μας!!!
    :D
    ^.^

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αναπνοή κορίτσι μου
    καλή χρονιά:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πολυ ομορφα τα περιγραφεις. Μονο που εμενα, δυσκολα με πεταει κατω η ζωη κι ολο αιωρουμαι καπου στη μεση, απο δειλια να ρισκαρω οσα απεμειναν. Ενας πατος μοιαζει με λυτρωση πολλες φορες :)
    Ευχομαι το 2015 να σε αφησει και παλι με ανοιχτο το στομα με τα ομορφα που εχει κρυψει σε γωνιες εδω κι εκει για σενα :)
    Υγεια και αγαπη, αγαπη αγαπη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νομίζω ότι τα άκρα χρειάζονται μέχρι να βρούμε την ισορροπία. Πέφτεις σηκώνεσαι πέφτεις σηκώνεσαι μέχρι να σταθείς και να σταθεροποιηθείς. Η ισορροπία είναι τέχνη.
      Και ο πάτος λύτρωση ναι, σε πολλές περιπτώσεις.
      Εύχομαι τα αντίστοιχα για σένα! Σε φιλώ!

      Διαγραφή