17 Αυγούστου 2015

Βαθ.

Λευκά φορέματα και λευκά πόδια
χορεύουν κουνιούνται αφήνονται γυρίζουν
εκείνες οι δυο οι δυο νεράιδες

Γιορτάζουμε

Τις χαζεύω απ'τη θέση μου
Οι πανέμορφες δικές μου φίλες
Ναι μπορώ να τις λέω δικές μου πια, χωρίς κανένα δείγμα κτητικότητας
Αυτές τις δύο
Φρέσκες
Δεν υπάρχει άλλη λέξη
Νεότητα ίσως
Χαρούμενες μέσα στα 20 χρόνια τους
Χαρούμενες μέσα στο 20 χρονών δέρμα τους
Με τα λαμπερά τους μαλλιά
Με τους όμορφους καρπούς
και τα μάτια που αστράφτουν

Αυτές που θα κυκλοφορήσουν στον κόσμο με τακούνια και φιόγκους
και άλλες μέρες με γυαλιά και κουκούλα να κρύβουν τη νύστα τους
Εμείς που χορεύουμε μέχρι το πρωί
κι άλλες μέρες ξαπλώνουμε η μια δίπλα στην άλλη να κοιτάμε το τίποτα
Αυτές που με έμαθαν ότι η ζωή είναι πιο εύκολη αν έχεις συμμάχους
και πως η ελευθερία είναι μέσα σου μόνο πουθενά γύρω
Εμείς που ανακαλύπτουμε τον κόσμο
και στεκόμαστε μαζί απέναντί του

Γιορτάζουμε

Βουτάω στη νιότη τους
Γελάω μαζί τους και κλαίω αν τύχει
Γιατί πάντα είναι εκεί να μ'ακούνε
Με βλέπουν να πατάω στα πόδια μου
Πάντα πίσω μου για να με πιάσουν αν πέσω.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου